آقا ما یه دخترعمه داریم سه ماه ازم بزرگتره و نیمه اوله واسه همین یک سال تحصیلی ازم جلو افتاد. پایه ششم که بودیم هردو آزمون نمونه و تیزهوشان دادیم اون نمونه قبول شد و رفت ولی من نمونه جای دوری قبول شدم و نرفتم، رفتم دبیرستان غیرانتفاعی ثبت نام کردم و واقعا سطح تدریسشونم هم تراز با نمونه بود .

به دبیرستان که رسیدیم بازم هردو آزمون نمونه و تیزهوشان دادیم اون تیزهوشان قبول شد ولی من قبول نشدم در عوض نمونه فنی قبول شدم، اون سال کلا ۲۵ نفر ظرفیت تیزهوشان شهرمون بود و من نفر بیست و نهم بودم یعنی همش ۴ نفر تا قبولی فاصله داشتم 🙁

بگذریم بازم رفتم غیرانتفاعی ثبت نام کردم. اون از راهنمایی تا امسال که کنکور داد معدلش بالای ۱۹ بود و یبارم پایه نهم معدلش به ۲۰ نمونه رسید، با این تفاوت که من این دو سال دبیرستان رو همینطوری گذروندم .

یعنی طوری بود هر وقت میرفتیم خونشون ساعت ۸ صبح میدیدیمش و ساعت ۱۱ شب 😐 همش یا مدرسه و کلاس بود یا اگه خونه هم بود تو اتاقش بود در اتاقشم قفل میکرد :)))

امسال که اولین کنکور تجربی نظام جدید بود شرکت کرد و یه هفته پیش گفت که رتبش ۱۷۵۲ منطقه ۲ شده، یعنی با ۱۸ ساعت مطالعه این رتبه شد حالا علاقش پزشکی بود و استرس داشته و فلان و بسار بماند که نسبتا نتیجه دلخواهشو نگرفت …

امروز عمم میگفت که مشاورش گفته پزشکی شهرستان، داروسازی دانشگاه تهران و سرپرستاری تهران قبول میشی. پدرشم به یکی از اقوام خودمون که دکتره زنگ زده و درمورد داروسازی تحقیق کرده، اونم گفته که داروسازی رشته سختیه و واسه یه دختر خیلی سنگینه :/

داروسازی منتفی شد ولی حالا بین پزشکی و سرپرستاری مونده که کدومو انتخاب کنه، طفلی خیلی نگرانشم واقعا میگم خیلی زحمت کشید خیلی تلاش کرد و خیلی وقت گذاشت (واقعا مطالعه مفید داشت) این جمله خیلی مهمه …

امیدوارم که تو زندگیش همیشه موفق باشه تو کل مراحل زندگیش بین دوراهیایی مثل این قرار بگیره 🙂

ارادتمند 🌷